Een paar uur voor aanvang appt Glenn mij, Willem, we zijn een belangrijk detail vergeten! Oh, wat dan? Uhh, waar woon jij? Tja, dat is wel relevante informatie, wil je een interview redelijk laten verlopen. 10 minuten te laat verschijnt Glenn in zijn snelle bolide voor het raam. Zonder nog iets gezegd te hebben begint hij het schaakbord al op te zetten, dat belooft wat. Met wit speelt hij weer dat paard naar F3 en zegt hij eigenlijk zonder woorden, kies jij maar met zwart wat we gaan doen. We komen in een stelling waar ik me wel prettig voel. Met een pion meer vraag ik “lust jij gebakken peren?” Dat weet ik niet, zegt hij, ik heb wel eens stoofperen op. Lachend om mijn eigen grap blunder ik mijn loper weg en Glenn zegt ad-rem “ik denk dat je zelf met de gebakken peren blijft zitten” hahahahaha.
Lees verder ... 







